Microsoft sonunda XP Service Pack 3′ü çıkarmaya karar verdi, gel gör ki tam da kavuşacağımız sırada Microsoft Dynamics Retail Management System ile uyuşmazlık sorunları nedeniyle resmi dağıtımı ertelemek zorunda kaldı.
Yinede siz sabırsızlar için kısa süreliğine buradan resmen release edilmemiş versiyonu indirip kurmanız mümkün. Siz tıklamadan ben uyarıyım, dosyamız 316MB boyutunda.
SP3 ile gelen ‘yenilikler’e kısa bir göz atmak gerekirse;
Ö–ncelikle bu SP ile XP’nizin çok daha seksi, göze hoş gelen bir arayüz değişimine uğrayacağını yahut bir sürü güzel ayarlarınız olacağını sanmayın. Pakedin getirdiği güncellemelerin büyük çoğunluğu gözle görmediğiniz yerlerde işliyor, SP3 ile gelen bu güncellemelerin pek çoğunu zaten muhtelif windows update güncellemeleri ve hotfixleri ile bilgisayarlarımıza kurmuştuk, ancak yinede SP3 bize (bazıları Vista’dan adapte edilmiş) bir kaç yenilik sunuyor. Ö–ncelikle Vistadan aparılmış güncellemelere bir göz gezdirelim;
Az önce bahsettiğim, hali hazırda çeşitli programlar ve hotfixler ile yapılan güncellemeler, eğer update canlısı bir insan yahut sistem yöneticisi değilseniz sizin için halen bir “yenilik” vasfı taşımaya devam ediyordur, bu güncellemelerden bir kaç örnek vermek gerekirse;
Kıssadan Hisse:
Eğer dünyadaki windows kullanıcılarının büyük çoğunluğu gibi siz de geleceğin işletim sistemi Vista’yı gelecekte bir gün kullanmayı, ama bugün için XP’ye sadık kalmayı düşünüyorsanız önümüzdeki günlerde ve aylarda kullanmak durumunda kalacağınız bir güncelleme pakedi olduğu kesin.
Mac Book Air ne güzel bişey di mi? Böle incecik, taşıyosun filan…yaaa…yaaa…
Çanta manyağı mısınız siz de? Ben öyleyim, özellikle bel çantalarına ve genel olarak “çok gözlü” çantalara karşı önleyemediğim bir zaafım var.
Tam da bel çantalarının gittikçe daha gay gözükmeye başladığını düşündüğüm ve silahşör çantamın belime her geçen yıl daha dar geldiği gerçeği ile yüzleştiğim şu günlerde imdadıma grabit pack yetişti.
Resimden gözüktüğü kadarıyla şahane, yorumlar beklenenin üstünde bir kullanım kolaylığı ve taşıma haznesine sahip olduğunun altını çiziyor. Tek sorun ise malum olduğu üzere tuvalet ihtiyacını giderirken biraz sorun çıkarıyor olması. Tabi gerçek bir silah kılıfına benzediği için pimpirikli güvenlik görevlilerinin göz tacizine maruz kalma ihtimalinizin yüksekliğini de belirtmek lazım.
23$ + 9.50 kargo ücreti ile siz de bir tanesini edinemk istiyorsanız, buyrun buradan alalım.
Nintendo Wii bağımlılığını resmi ortamlara da taşımak isteyen manyaklar için bir çift kol düğmesi.
Kaynak: cufflinks.com
Daha önce Team Fortress 2: Sentry Turret PC Case çalışmaları ile tanıyıp hayran olduğumuz ironmods tasarımcıları bu kez karşımıza Ironman filmi özel çalışmaları ile çıktı.
Tony Stark’ın Mark1 isimli ilk ironman kalıbından esinlenerek yapılan kasa her ne kadar kaliteli bir işçilik barındırsa da “daha iyi olabilirdi” düşüncesi doğurmadı değil kafamda.
Siz de buna gıcık oluyor musunuz? Ben oluyorum, zaten yüklediğim firefox’uma favori extensionlarımı, add-onlarımı yüklemek için tematik bir çalışma sonucu 5-6 ayrı tabda linkleri hazırlamışken aptal aptal yükleme kutusundaki geri sayımın bitmesini beklemek bana çok fena batıyor.
Kısa bir kurcalama süreci ardından tabiki çözümü buldum.
Â
Efenim firefox adres çubuğumuzdan “about:config ” sayfasına gidiyoruz, sonra açılan sayfada “filter” kısmına “security.dialog_enable_delay” yazıp karşımıza gelene seçenğe çift tıklıyor ve oradaki numerik değeri 0(sıfır) ile değiştiriyoruz. Presto!
Eğer yüklediğiniz, yüklemeye yeltendiğiniz extensionların zararsızlığı ve güvenliğinden 100% eminseniz, gönül rahatlığıyla uygulayabilirsiniz bu yöntemi.
Afiyet olabilir.
Yeni blogum, yeni adresim, yeni evim en sonunda canlı yayına geçti. Her ne kadar abimin yapmış olduğu o güzelim tasarımı uygulayamamış olsam da (konu üzerine çalışma ve araştırmalarım devam ediyor) eskisinden çok daha içime sinen ve hoşuma giden bir yüz ve altyapı ile buradayım.
En baştan bana wordpress sistemini öneren ve yaşadığım çeşitli teknik sorunları aşmamda bana yardımcı olan Levonix, Arkebion ve Serhat’a, tasarım yardımında bulunan Abime bol teşekkürlerimle
Rendekar doğru mu söylüyor? “Düşünüyorum öyle ise varım” oldukça makul. Fakat bundan tam tersi bir sonuç, varolmadığım, bir düş olduğum sonucu da çıkar. Düşünen bir adamı düşlüyorum. Düşündüğümü bildiğim için ben varım. Düşündüğünü bildiğim için, düşlediğim bu adamın da var olduğunu biliyorum. Böylece o da benim kadar gerçek oluyor. Bundan sonrası çok daha hüzünlü bir sonuca varıyor. Düşündüğünü düşlediğim bu adamın beni düşlediğini düşlüyorum. Ö–yleyse gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek ben ise bir düş oluyorum.
Evet, çok fazla dinliyorum bu şarkıyı. Sadece güzelliğini takdir ederek dinleyebiliyorum -ki bu çok güzel birşey. Ayrıca Ö–zlem Tekin kendini meğer ne çok özletmiş, en kısa zamanda şöyle güzel bir rock albüm ile kulaklarımızı şenlendirsin istiyoruz. Evet.
Geçtiğimiz aylar boyunca aşk acılarına bu şarkıyı tuz niyetine basanlar, ve bu şarkı sayesinde birleşenlere selam ederim.
“Erkekler yaptıkları hataları daima unutmak zorundadır. İki belleği birden meşgul etmeye gerek yok.“
Ne sürprizliği, ne hediyeliği kalan Khaotik Bey’e doğum günü hediyem siparişi vermemin üstünden 6 ay sonra en sonuna elime ulaştı. 2 kere türkiye’ye, hatta kapıma kadar ulaşıp, benim var olduğumu inkar eden sevgili(!) komşularım yüzünden amerika’ya geri gönderilen XKCD t-shirt’ü perşembe günü öğlen saatlerinde elime ulaştı.
Buradan sayın Khaotik’e sesleniyorum, eğer o t-shirt’e bir zeval gelirse, üzerine bir şey dökülürse, sigara yanığı olursa, dikişi sökülürse…pişman ederim seni! :P
Eğer bekar olsaydım, eğer bu videoyu daha önce izlemiş olsaydım…mutlaka bunu gerçek hayatımda uygulardım….
Abi-blog’un yokluğunda kısa bir sessizliğe düşen ama son günlerde yeniden eski temposuna kavuşan advertlover’ın keşfi bir başka güzellik. Sadece videoyu izlemeyin, advertlover’ı mutlaka inceleyin. İyifikir! ve advertlover‘ı takip etmeyen okurlarıma tuş darbelerimi helal etmiyorum, haberiniz olsun.
Geç kaldım ey okur, kızma bana!
Zor bir günün gecesi, koşar adımlarla garajistanbul’a gittik, radyo eksen anketörlerine bilgilerimizi verip (‘wep dizayn’cıymışım ben, öğrendim) biraz oyalanıp içeri girdik. İlk görüşte güzel bir mekan garajistanbul, iç mimarisi birden çok ve/veya farklı noktalarda sahne kurulumuna müsait. Lakayt adımlarla önlere ilerleyip konseir beklemeye başladık. Grubun sahne alması için diğer konserlerdeki gibi kafadan 2 saat bekleyeceğimizi düşünürken çok geçmeden sahneye çıkıverdiler. Kısaca özetlemek gereirse bana kendimi dünyanın en işe yaramaz adamı gibi hissetmeme neden olan bir grup vardı sahnede. Her biri birden çok enstürmanda hünerlerini konuşturdu. Akordiyon, piyano ve keman’da Tom Hagerman son derece nerd görüntüsü ile ilk andan sempatimi kazandı. Kontrbass, sousaphone ve geri vokalde Jeanie Schroder güzelliği, şirinliği ve duruluğu ile göz kamaştırıyodu, bu kocaman enstürmanları başka kimse bu kadar şirin çalamaz sanırım, hele ki o korkun sousaphone’a yerlestirilmiş kırmızı çiçekler ve ışıklandırmaya bayıldım. Bateri, perküsyon, zil ve akordiyonda Shawn King konser boyunca suratındaki dünyanın en ensesi kalın adamı ifadesi ile sahnede apayrı bir sima idi, ama kesinlikle her türlü gitarlar, dünya dışı sesler enstürmanı thereminle Nick Urata en önde grubun dinamosyudu. Bir noktada “dostum Denver’lı demişsin ama bu adamın sesi alenen balkan kökenli” demek istedim.
Seyirci malesef konsere biraz tutuk başladı, belli ki büyük çoğunluk için DeVotchKa sadece Little Miss Sunshine soundtrackinden How It Ends’den ibaretti. Åžarkıların karşı koulamaz neşesi ve güzelliği karşısında insanlar dansediyor alkışlıyordu ama bir türlü tam olarak kendilerini müziğe kaptıramıyordu, özellikle “orjinalinden güzel coverlar” listesinin ilk sıralarında yer alasıca Venus In Furs çaldığı zamanki tepkisizlik çok acıydı. Neyseki sonlara doğru ısı yükseldi, çok güzel bir biste bizleri son kez Such A Lovely Thing’le beraber selamladılar. O sırada manyaklar gibi dansettiğimiz için pek farkına varamadık aslında ama oldu öyle birşey. Gel gör ki seyirci geç olsa da açılmıştı bir kere ve ikinci bis’e çağırıldılar, bu sefer şarkının bitmesini bile beklemeden grup elemanları teker teker sahneden kaçmak durumunda kaldı :)
Ö–zetle DeVotchKa, hak ettiği coşkuyu göremese de türk izleyicisine çok güzel bi gece yaşattı, bu noktada Garajistanbul ile ilgili bir iki kelam etmeden de geçemiyeceğim, en önde, kolonların tam çaprazında olmamıza karşı konserden sonra ne bir baş ağrısı ne kulak uğulutusu oluştu. Konser boyunca tüm sesleri ve enstürmanları teker teker dinleyebildik, ve kısa süreliğine bir havasızlık yaşansada havalandırma sistemi devreye girdikten sonra son derece keyifli ve ferah bir konser için gerekli tüm şartları sağlamış oldular. Buradan kendilerine bu kadar başarılı oldukları için ayrıca teşekkür etmek istiyorum, sırf bu sebepten garajistanbul’un programını takibe aldım.