Lego manyağı olduğumu söylemiş miydim? Abimden bana kalan, ve zamanının en sci-fi ayakkabı taşıma çantasını dolduran bol miktarda System lego yıllar içinde sayısını 3 misline çıkarıp ayakkabı taşıma çantasından annemin çeyiz sandığının yarısını kapsayan bir çeşit organizmaya dönüştü. Lego geçmişimde ev ahalisinin ayaklarına 1 kare yahut 1×2′lik yassı lego parçaları vasıtasıyla yaptığım hunhar saldırılar, halay çeken technics adamları, abimin imal ettiği efsanevi geleceğe dönüş arabası ve tank ile sayısız helikopter/itfaiye aracından oluşan koleksiyonum gibi gurur dolu hatıralar var.
Anlaşılan buradaki gençler de benim gibi bir çocukluk geçirmiş ki anladığım kadarıyla san francisco sokaklarında imal ettikleri dev lego kayası ile Indiana Jones-culuk oynamışlar. Tek kelimeyle bayıldım. Geek yaklaşımın amaçsız ama eğlenceli uğraşlara dökülmesi kadar güzel bir şey olamaz.
Of all the toys, Lego is my ultimate favorite. I remember playing with my brother’s lego pile, which was fitting into his sci-fi Nike basketball shoes’ carry bag, as the years passed the amount of legos doubled and tripled and I had to move them into a larger place. My Lego Wall of Fame consists of violent attacks made by 1-square or 1×2 square flats to the feet of my family, the technics figures doing the Turkish folk dance, the magnificent back to the future car and indestructable tank built by my brother and countless different versions of helicopters and other big machines..
It seems like these dudes share a childhood similar to mine for that’s what it takes to build a giant lego boulder and play Indiana Jones on the streets of (where looks like)San Francisco. It always makes me happy to see people doing pointless but fun geek activities.
