Asla sabırlı biri ol(a)madım. Sabretmek kadar zor pek az şey var.
Hani insanlar bir şeyi istediğinde, uğraşır didinir, “yüzüp yüzüp kuyruğuna gelir” ve sabreder ya. Hah işte, herkes insan gibi yüzerken sürat motoruyla kuyruk bölgesine gidip orada suyan giren adam benim.
Åžimdi suya girmiş bekliyorum. Hava karanlık, su soğuk. Bir kuyruk darbesi ile karanlık derinliklere bir düşüş mü yoksa güzel günler bizi mi bekler?
Belki diğer her şeyde işe yarıyor olabilir, ama isyan etsem de istediğim kadar bu konuları hızlandıramıyorum. ‘Eyvallah’ desem, geçer gider mi bütün bu bekleyiş?
Mind domination yeteneklerimi geliştirmem lazım belki de…



















