Umutlar en kolay becerdiÄŸim…
Asla sabırlı biri ol(a)madım. Sabretmek kadar zor pek az şey var.
Hani insanlar bir ÅŸeyi istediÄŸinde, uÄŸraşır didinir, “yüzüp yüzüp kuyruÄŸuna gelir” ve sabreder ya. Hah iÅŸte, herkes insan gibi yüzerken sürat motoruyla kuyruk bölgesine gidip orada suyan giren adam benim.
Åžimdi suya girmiş bekliyorum. Hava karanlık, su soğuk. Bir kuyruk darbesi ile karanlık derinliklere bir düşüş mü yoksa güzel günler bizi mi bekler?
Belki diÄŸer her ÅŸeyde iÅŸe yarıyor olabilir, ama isyan etsem de istediÄŸim kadar bu konuları hızlandıramıyorum. ‘Eyvallah’ desem, geçer gider mi bütün bu bekleyiÅŸ?
Mind domination yeteneklerimi geliÅŸtirmem lazım belki de…
