Ebekulak

Geçtiğimiz günlerde Friendfeed’de görüp, saniyesinde aşık olduğum bir meme girişimi.

Dijital/analog kameranızı 2 saniye timera ayarlıyor ve olabildiğince uzağa kaçıyorsunuz.

Ben ki fotoğraftan anlamam, fotoğraf çektirmeyi sevmem. İlk fırsatta deniycem!

Buyrun sitesinden resimlere bakıp eğlenin.

Tesla Coil.

Bir grup bilimadamı veya lifeless gamerı saniyeler içinde tahrik etmenizi sağlayan bu iki kelime.

Etrafa yıldırımlar saçan bir cihazdan daha süper bir şey olabilir mi? (belki son model arabaların robota dönüşüp birbirlerinin kıçını tekmelemesi?)

Günümüzde Tesla Coil, isim babası Nikola Tesla’nın ilk testlerine nazaran daha suluzırtlak amaçlarda kullanılıyor olabilir. Ancak en sonunda, icad edilme maksadını aşan bir amaca hizmet etmeyi başardı.

Read the rest of this entry »

* Ö–nce Bill Hicks, sonra bu. Yanlış anlama olmasın, uyuşturucu kullanmıyorum.

Benim hiç günlüğüm olmadı.

Günlük tutmayı sevmedim, beceremedim.

Günlük tutma geleneği bana hep ikiyüzlü gelmiştir.

Başından neler geçti, neler hissediyorsun, zaten biliyorsun be adam! Gidip bir deftere her şeyi yazıp sonra onu saklayıp kitleyip, başkası okursa kıyamet koparmanın ne manası var? Kimse bilmesin istiyorsan yazma! Eğer yazıyorsan da bırak okusun insanlar.

Blog olayını bu sebepten seviyorum.

  Read the rest of this entry »

 

Geçtiğimiz günlerde twitter’da karşılaştığım kısacık bir webcomic. Pek eğlendirdi beni, buyrun siz de eğlenin.

25 hours Batman

“Eh be adam bikmadin mi sen de su guitar hero’dan? Iyi ki bi oyunun oldu, bi uzerine oturmadigin kaldi!” diyebilir insanlar. Cok saygi duyarim.

Aslinda olay ondan cok daha degisik bir yonde. Hani “Abi kendimi tatmin ettim gitar konusunda!” dan ote, lise yillarimda Silverchair’in Miss You Love sarkisina takip, gunde 9 saat dinlememe biraz daha yakin. Hatta ilk bakista bir muzik portalina daha yakin aslinda, ama burada “music” diye bir kategori olduguna gore burada da incelemek mumkun gibi gorunuyor…

Muzik konusunda genellikle secici bir insan degilimdir, ama bir o kadar da seciciyimdir. Ve bu cumlenin akabinde bir o kadar da sacma sapan ve anlamsizimdir, ama olsun. Hani nasil desem, Ozzy Osbourne her daim konserinde civciv oldurmus bir insan olarak hayatima girdigi icin, benim gozumde cok pis metalci, Zakk Wylde deli gibi sakalli, uzun sacli, motorsiklet cetesi elemani gibi durdugu icin inanilmaz grunge bir insandir falan ve dolayisi ile muzik konusunda secici olan ben indie ve alternative rock’tan sasmayarak bu arkadaslara uzak hissederim kendimi.

Iste yazimizin burasinda Guitar Hero devreye giriyor. Single Carrier modunda Zakk Wylde ile yaptiginiz Guitar Battle akabinde “E haydi bi de beraber sarki calalim senle genc” diyor ve Black Label Society’nin Stillborn adli sarkisini caliyorsunuz. Sarki sert ve guzel. Gozumde o grunge, kicinin altinda Harley olan, bira icip geyiren Zakk bir anda “vay kanka bi tur geziyim mi motorla” diye yavsakca yaklasabilecegim bir adama donusuyor ve Stillborn dinlenebilecek bir sarki olarak hafizaya not dusuldukten sonra “ulan ne mubarek oyun bak bana su guzel sarkiyi kazandirdi” diyerek eve donuyorsunuz. Fakat is orda bitmiyor tabi…

Kaderi cilvesine bak ki sarkiyi dinlemek icin ararken buldugunuz versiyon bir sekilde akustik versiyon cikiyor. Tabi bunu dinleyene kadar anlamak mumkun degil. Iste olan orada oluyor ve o grunge, motorlu, hatta motorunu size pati yapmamak sarti ile bir tur veren sakalli abimiz Zakk’in aslinda ne kadar mulayim, ne kadar duygu dolu bir adam oldugunu anliyorsunuz. O gitarlarin yirtindigi sarki bir anda akustik kimligine burunmus, 3:13′lük sure 6:56′ya uzamis ama yine de oyle bir guzellik ki 7 dakika bile yetmez olmus. Ve o an diyorsunuz ki bu Zakk hakkaten delikanli adammis…

Devaminin gelmesi dilegi ile -ki gelir.

NOT : Buradan hala acamadigim muzik portalim Trackspotting’e de selam ederim. Az kaldi uzatacam domain’ini merak etme. Canim benim…

NOT 2 : Ozzy Osbourne bilgisini yazimda vermemin sebebi, sarkinin orjinal kaydinda Black Lable Society feat. Ozzy Osbourne olmasidir, ki bu oyun sayesinde Ozzy abimiz de bir sekilde hayatimda yer edinmistir, o da bambaska yazilarin, bambaska gecelerin konusudur…

Normalde böyle bişey topluluklarını sevmem. Blog topluluklarına ise elin adamı gelip benim bloguma konmasın diye üye olurum. (ne alaka demeyin sayın kullanıcı ben olduğunu iddia eden nevrotik tiplerle uğraştım geçmişte)

Geçmişte kısa bir süre beraber çalışma şansını yakaladığım Eren Emre Kanal, Kürşat Sevim ve Baturalp Torun tarafından kurulan(atladığım biri varsa düzeltin lütfen) Blogküme amacını “Kaliteli türkçe bloglar arasında desteğe dayalı bir bağ kurmayı amaçlar” sözüyle açıklıyor.

İnternette sıklıkla rastladığımız “körler sağırlar birbirini ağırlar” mentalitesinden sakınıp, elitist tavrını başvuruları değerlendirirken adaletli olmayla birleştirirse Blogküme’nin başarılı olacağından şüphem yok.

Son olarak “istock’tan çakma maskotla rerörörö RÖ–!” demek istiyorum kendilerine.

Blogosphere’e hayırlı olması dileğiyle.