Ebekulak

Laga lugaya gerek yok.

Acıyor işte. Hala.

Vodafone ve Avea karşısında “genç, öğrenci” tarifeleri biraz boru kaçıyor olabilir ama Türkiye’de Turkcell’in GNÇTRKCLL’si kadar başarılı bir şekilde gençlere yönelik mobil tabanlı kampanyalar ve uygulamalar düzenleyen başka bir girişim olmadığı kesin.

Geçtiğimiz hafta içinde gördüm yeni kampanyalarını, “Gençken Yapılacak 100 şey“. 100 maddelik bir liste yapmışlar (maddebağımlısı sayesinde yine mi moda oldu ne “madde madde” kampanyalar?) ve tüm gençlere meydan okumuşlar. Kendinize bir madde seçiyor, yazanları gerçekleştirip videoya çekiyor ve siteye yüklüyorsunuz. Sitede yayınlanan her video için 100 kontör kazanıyorsunuz, izlediğiniz videoların sonundaki şifreyi turkcell’e yolladığınızda ise 5 kontör. Büyük ödüller ise Mini Cooper, dünya seyahati, bol bol iPhone 3GS ve 1 yıl bedava konuşma.

Site tasarımı, reklam kampanyası, gnçtrkcll’nin yüklediği örnek videolar ve hediyeler ile hedef kitlesine her noktadan doğru bir şekilde ulaşmayı başaran bir kampanya. Bir tek sitede yer alan tanıtım videosundaki arkadaşı LSD’nin etkisi geçtikten sonra kayda alsalarmış daha iyi olurmuş gibi. İzlerken “eline koluna hakim ol evladım, sakin. Sakin!” diyesim geldi.

Leo Burnett ve Turkcell‘i tebrik ediyorum. Beni bile gaza getirdiler “lan…çeksek mi şunu?” diyerenkten.

Yalnızlık herhalde, bir insanın saklamayı düşündüğü en son şey olmalıdır. Fakat yine de konuşulsun istemezsiniz. Size öyle öğretilmiştir, ayıptır çünkü yalnızlık. Yekten “deli” diyen de olur, “Bakma sen, bugünlerde en düzeyli ilişki, yalnızlık aslında” derken gözlerinize “Seni aklına çaktığımın manyağı seni, kimbilir ne arızan var ki, kimselerle geçinememişsin, ısırsa bana da bulaştırır mı acaba” gibisinden bakan da.
Oysa sanıldığından çoktur yalnız nüfusu; kişi başına bir yalnız düşer.

// Kişi Başına Bir Yalnız

---

Kitabın kendisi zaten muhteşem, ama sırf şu başlık ve arka-yazı için bile alınır, okunur. Di mi Benjamin?

Ne iyi ettim de kanal-i-zasyon galasına gitmek yerine Nefes filmini izledim.

Film gösterime girmeden önce hakkında pek çok spekülasyon yapılmıştı. Çok milliyetçi olacak, ulusalcı olacak, roket olacak, uzay olacak diye.

Hazzetmem. Bu tip muhabbetlere giren adamların alayından hazzetmem. Ne post-modern düdükleri severim, ne gözünü kan bürümüş barzoları. Evet modernim, global düşünce, hümanizmde feriştahın gelse dengim olamazsın. Evet anti-militaristim, legal yollardan askerlik yapmamanın veya en kısa şekilde halletmenin yolları peşindeyim, pek çok şeyi hem ideolojik hem de realist açıdan saçma buluyorum. Ama aynı zamanda iki dedesi de asker bir adamım. Yozlaşmış, cehaletiyle övünen bu toplum içinde eğrisiyle doğrusuyla en az yozlaşan, öz değerlerine herkesten çok bağlı kalmayı başaran nadir kurumlardan birinin TSK olduğuna inanıyorum.

Kısaca nötr duygularla girdim filme. Kahramanlıksa kahramanlık, elin Amerikalısı yapınca güzel film biz yapınca neden propaganda oluyor? Tamam biliyorum, etraf MAL dolu, ama bizim yapımcılar yönetmenlerde şu işin dozunu tutturmayı bilmiyor. Sorgulamaksa, sorgulama. Sikindirik fikirler, çıkar oyunları uğruna insanlar ölüyor, kardeşler birbirini vuruyor, kocaman bir aile bölünüyor.

Bakınız herkes Saving Private Ryan, Thin Red Line, Full Metal Jacket’tan filan bahseder. Ben A Few Good Men(bir kaç iyi adam) bilirim. Askerlik denen kurumun modern düzenle çakıştığı, adaletsiz ve zalimce noktalarını eleştirip aynı zamanda o modern düzenin varlığı ve devamlılığı için o bahsi geçen pisliklerin hepsinin ne kadar gerekli olduğunu da gösteren.

Her neyse, filmimize gelelim.

Filmimize gelirken yazının gittikçe ivmelenen bir spoiler eğrisine sahip olacağının da altını çizelim.

(more…)

I am a cuddler
I am a morning person
I am a perfectionist
I am a night person
I am an only child
I am Catholic
I am currently in my pajamas
I am currently suffering from a broken heart
I am okay at styling other people’s hair
I am left handed
I am addicted to my myspace
I am very shy around the opposite gender
I bite my nails
I can be paranoid at times
I currently regret something that I have said
When I get mad I curse frequently
I like someone
I enjoy jazz music
I enjoy smoothies
I enjoy talking on the phone
I have a pet
I have a secret that I am ashamed to reveal
I have a tendency to fall for the wrong person
I have all my grandparents
I have at least one sibling
I have been told that I am smart
I have broken a bone
I have Caller I.D. on my phone
I have bathed/​showered with someone
I have changed a diaper
I have changed a lot over the past year
I have done something illegal
I have friends who have never seen my natural hair
I have had surgery (05.11.09)
I have killed another person
I have had my hair cut within the last week
I have had the cops called on me
I have kissed someone I knew I shouldn’t
I have held hands with someone who wasn’t my boyfriend/girlfriend
I have loved someone
I have danced around naked

via

Ben bir süper kahraman tanıyorum.

Normal insanlar onu ismiyle biliyor, veya kimliğini gizlemek için kullandığı mesleki pozisyonu ile. Ama ben gerçek kimliğini biliyorum onun.

Öyle superman, batman gibi fasulyeden kahraman filan da değil ha! Görüp görebileceğiniz en acımasız çizgi roman hikayesi olan hayat içindeki bir süper kahraman.

Upuzun boylu, yakışıklı. Bir bakan bir daha bakıyor yani. Aklın almaz karizmasını, hele bir ses tonu var ki o konuyu hiç açmıyalım. Delicesine kıskanıyorum. Ayrıca tüm kahramanlar gibi örnek biri o. Hatta bence süper kahramanlığın yanı sıra öğretmenlik de yapmalı. Ben bir şeyi onun kadar iyi öğreten görmedim.

Kahraman olduğu için çok iyi kalpli, ama çok. Hiç sinirlenmez, bazen homurdanır, o kadar. Dedim ya, hiç sinirlenmez diye. Ama hep sever. Bazen gösterir açık açık, bazen çaktırmaz. Ama bilirim ben. Gerçek kimliğini biliyorum, bunu mu bilmiycem?!

35 yıllık evliliği hiçbir süper kahraman sürdüremez, ama benim tanıdığım süper kahraman sürdürdü, daha da sayıyorlar.

Bugün, süper kahramanımın doğum günü. Normal insanlar onu Attila Cengiz olarak tanıyor, ben gerçek kimliğini biliyorum.

Babam.

Friendfeed’deki sosyalleşme gidişatını Ekşi Sözlük’ün zirve kafasına çok benzetiyorum.

Takriben 6 ay ila 1.5 sene içinde FF üzerinden doğup gelişen ilişkiler, takılan boynuzlar, atılan kazıklar ve oluşan kutuplaşmalar eşliğinde Friendfeed’in de bi tarafına koyacağımıza olan inancım tam.

Yarın öbür gün “Onur dediydi” dersiniz…