Ebekulak

Bilgisayarımda şu aralar kontrolsüzce büyüyen bir “izlenecek filmler” yığını var. Bugün kahvaltı eşliğinde bir tanesini listeden çıkarayım dedim, sırasıyla Hangover ve Up in the Air ile başarısız iki deneme yaptıktan sonra (vlc’nin başı ağrıyormuş) sonunda Disney’in uzun yıllar sonra yaptığı yeni animasyonu The Princess and The Frog’u izledim.

Uzun uzadıya yapacak yorumum yok. Klasik Disney, New Orleans’da geçen bir masal. Başından sonuna Jazz ve blues ile süslenmiş ki filmden memnun kalmam için bu bile yeterli.

Evet güzel filmler, Pixar ve Dreamworks animasyonları izliyoruz, ama Disney’in, o daha bir çocuklara yönelik, mesaj kaygılı ve mutlu filmlerini özlemişim.

Bence izleyiniz, tercihen kardeşinize, yeğeninize de izletiniz.

Ne iyi ettim de kanal-i-zasyon galasına gitmek yerine Nefes filmini izledim.

Film gösterime girmeden önce hakkında pek çok spekülasyon yapılmıştı. Çok milliyetçi olacak, ulusalcı olacak, roket olacak, uzay olacak diye.

Hazzetmem. Bu tip muhabbetlere giren adamların alayından hazzetmem. Ne post-modern düdükleri severim, ne gözünü kan bürümüş barzoları. Evet modernim, global düşünce, hümanizmde feriştahın gelse dengim olamazsın. Evet anti-militaristim, legal yollardan askerlik yapmamanın veya en kısa şekilde halletmenin yolları peşindeyim, pek çok şeyi hem ideolojik hem de realist açıdan saçma buluyorum. Ama aynı zamanda iki dedesi de asker bir adamım. Yozlaşmış, cehaletiyle övünen bu toplum içinde eğrisiyle doğrusuyla en az yozlaşan, öz değerlerine herkesten çok bağlı kalmayı başaran nadir kurumlardan birinin TSK olduğuna inanıyorum.

Kısaca nötr duygularla girdim filme. Kahramanlıksa kahramanlık, elin Amerikalısı yapınca güzel film biz yapınca neden propaganda oluyor? Tamam biliyorum, etraf MAL dolu, ama bizim yapımcılar yönetmenlerde şu işin dozunu tutturmayı bilmiyor. Sorgulamaksa, sorgulama. Sikindirik fikirler, çıkar oyunları uğruna insanlar ölüyor, kardeşler birbirini vuruyor, kocaman bir aile bölünüyor.

Bakınız herkes Saving Private Ryan, Thin Red Line, Full Metal Jacket’tan filan bahseder. Ben A Few Good Men(bir kaç iyi adam) bilirim. Askerlik denen kurumun modern düzenle çakıştığı, adaletsiz ve zalimce noktalarını eleştirip aynı zamanda o modern düzenin varlığı ve devamlılığı için o bahsi geçen pisliklerin hepsinin ne kadar gerekli olduğunu da gösteren.

Her neyse, filmimize gelelim.

Filmimize gelirken yazının gittikçe ivmelenen bir spoiler eğrisine sahip olacağının da altını çizelim.

Read the rest of this entry »

In Bruges benim için bu yılın en iyi filmiydi. Hatta izlediğim en iyi filmler, en sevdiğim filmler listesine girmişti. Soundtrack’i ile, konusu ile, oyunculukları ile, bana hissettirdikleri ile.

İnsan her sene böyle filmler izleyemiyor. Bu yüzden ayrıca mutlu oldumdu.

Sonra dün akşam, abimin ısrarlarına dayanarak, The Boat That Rocked isimli filmi izledim. Az önce dedim ya az önce insan her sene çok ama çok iyi bir film, hayatının ilk5 listesine girecek bir film seyredemez diye.

Ben bu sene böyle 2 film izledim işte.

Yazının devamında spoiler faktörünü elimden geldiğince az tutucam, ama isterimki bu satırları okuyan 3-5 kişi naçizane tavsiyemi dinlesin ve The Boat That Rocked‘ı hakkında minimum bilgi ile çekip izlesin. Memnuniyet garantisi veriyorum, beğenmeyene bandwidth iade.

Read the rest of this entry »

Daha çok, daha absürd, daha saçma filmler çekilsin!

Başrollerinde George Clooney, Kevin Spacey, Ewan McGregor, Jeff Bridges ve Keçi’nin oynadığı “The Men Who Stare at Goats” 6 Kasım’da Amerika’da 26 Şubat’ta Türkiye’de.

Neden 3 ay sonra? Sormuyorum. Bilmek istemiyorum. Öğrenirsem yorum yaparım. Yorum yaparsam sert konuşurum, kalp kırarım.

Fragman(youtube) ve afiş için aşağıdaki linkle kararlı ama kibar bir şekilde tıklayın.
Read the rest of this entry »

Bi süredir internette dolanıyor bu video. Koyup koymamakta çok aldım verdim. Star Wars seviyoruz tamam. Fekat bu “her boka star wars sokalım” furyası gittikçe kabak hatta brokoli tadı vermeye başladı.

Neyse.

İçinde bulundurduğu her iki trende olan derin saygım ve sevgimden size MC Vader’ı sunuyorum.

Eğer sinemaya olan ilginiz ortalama bir maymundan fazla ise mutlaka bu fragmanı izlemişsinizdir.

Ve muhtemelen izlediğinizle kalıp bu filmi hiç seyretmediniz.

Gösterime girdi mi? Hiç sanmıyorum. Belki benim sanat ve sanatsal aktivitelere bugünkü kadar ilgili olmadığım yıllarda bir kültür film festivali bünyesinde yayınlandı.

Her neyse, 2002 yapımı bu filmi geçtiğimiz gün izledim. Aslında yorumumu twitter’a da yazabilirdim, ama film beklentilerimin üstünde çıktığı için biraz daha ayrıntılı irdelemek istiyorum. (aşağıdaki satırlarda düşük oranda spoiler bulunabilir, uyarmadı demeyin)

Read the rest of this entry »

Yılın en iyi filmlerinden biri olarak nitelendirilen Up öncesinde gelenek gereği yayınlanan yeni Pixar kısa filmi, Partly Cloudy (Parçalı Bulutlu). Kelimeler kifayetsiz.

VIA