Artist: Gnarls Barkley
Şarkı: Who’s gonna save my soul
Albüm: Odd Couple

Gnarls Barkley konsere gelsin…

93′te çok küçüktüm, yaş 7. Abim ve kuzenim “metalika” diye bi grubun konserine gitmişti. Takip eden günlerde, aylarda ve hatta yıllarda bitmek bilmez bir trivia.

Abi: Jason’ın soyadı?
Ben: Newsted!

Abi: (arkadaşının yanında) Bu hangi şarkının girişi?
Ben: *kafamı oynamakta olduğum legolardan kaldırmadan* sed bat turu.

Lars’la James’in bateride atışmaları. Her anını her sahnesini ezbere bildiğim o efsanevi konser.

Yıl 99, Metallica tekrar Türkiye’de. Şaka gibi! Ama hala çok küçüğüm ve yetmezmiş gibi artık istanbul’da oturmuyoruz. Allahtan üzerimde ergen salaklıkları var, çok da içime oturmuyor kaçırmış olmak. Bir de konserden sonra “çok kötüydü, lars fena sıçtı” gibi yorumlarla hayal kırıklığı duysam da içime su serpiliyor. Yıllar geçiyor, metal müziğin kapısına uğramıyorum ama hala Metallica dendi mi bi durup kulaklarımı kabartıyorum. Evimizde yaşanan DVD devrimi ile teker teker konser kayıtları dökülmeye başlıyor. Live Shit turnesi San Diego konseri, Cunning Stunts, S&M, some kind of monster… Her bir konser kaydı ile “adamlar ne çalıyo bee!” diyoruz. S&M olabilecek en üst nokta. İzlerken bütün tüyler diken diken. Some Kind of Monster ile grup hepten aile ferdi oluyor. Aralarındaki diyaloglar, anlaşmazlıklar, her şeyle üzülüp seviniyoruz.

2007-2008, Metallica yeniden türkiye’de. Artık yaşım 23, bunu kaçıramam. Ama ya 99′daki gib fena olursa. St.Anger’ın durumu malum, Load ve Reload çok iyi parçalar barındırsada genelde biraz zayıf kalıyor. Metallica hepten piyasa oldu, yaş ilerledi, jason yok…korkular korkular korkular. Ama şu dünyadan göçüp gitmeden bir Metallica konserini kanlı canlı izlemem lazım.
(more…)

re-directing…

Klasikler asla eskimez.

Everyone Else Has Had More Sex Than Me WARNING: Language - Very nicely done flash animation about a little rabbit who does not get enough. He is upset because everyone else has had more sex than him!

Eğer daha 1 ay önce boğaza nazı Mark Knopfler’ı görmemiş olsam, saat tam 22:22′de boğazdan gelen bir esinti eşliğinde Sultan’s of Swing’i dinlememiş ve son yılların en saf mutluluklarından birini yaşamamış olsam giriş cümlem “dün gece hayatımın en güzel konserini izledim” olurdu.

13 Temmuz Pazar akşamı, Parkorman’da bişeyler oldu. Görsel ve işitsel bir ziyafet içinde eriyip gittik. Massive Attack zaten insanüstü bir grup ve canlı performansları albüm kayıtlarını aratmıyor, bilakis üstüne çıkıyor. UnitedVisualArtists ise 8-10 led panelle öyle şeyler yapıyor ki neden “dünyanın en iyisi” olduklarını anlıyorsunuz. Konserin setlisti hatırlamıyorum, dolayısı ile size ayrıntılı bilgi veremiycem, dürüst olmak gerekirse UVA’nın performansı o kadar etkileyiciydi ki bir kaç parçada, şarkıdan kopup görsel şovu ağzım açık bir şekilde izleyedaldım. (metafor kullanmıyorum, gerçekten ağzım açık kaldı)

stephanie dosen (teardrop), yolanda quarty(safe from harm) ve horace andy(angel) performansları ile özellikle büyüleyici idi. Stephanie gitarını çalıp bir porselen bebek gibi pozlar vererek şarkısını söylüyor, yolanda o cüssesine rağmen yumuşacık sesi ve zarif danslarıyla “güzel” kavramını tekrar sorgulatıyor ve horace andy tavırları ve sesi ile o kadar kendine özgü ki, hiçbir şeye benzetilemiyor.

Massive attack sevdiğim ve dinlemek istediğim tüm parçalarını çaldı, risingson, karmacoma, safe from harm, unfinished sympathy ve inertia creeps. Bu noktada değinmek istediğim bir nokta var ki, inertia creeps benim için fetiş öğesi taşıyan bir şarkıdır. Seks ve müziği asla aynı kare içine sığdıramayan zihnimde bir sevişme sekansına en uygun şarkıdır benim için inertia creeps o iç gıcıklayan melodisi ile. Ama dün akşam gördüm ki Inertia Creeps cinsel uyarıcılığından çok daha kuvvetli bir politik altmetni varmış.

Konser bu açıdan “barışarock”ın çakma politik müzisyenlerine de ders niteliğinde izletilesiydi. Türkçe ve ingilizce olarak arkadaki ekranda geçen özgürlük ve haklar üzerine sözler, dünyadaki gözaltı sürelerinin anlatımı (kanada 1 gün, fransa 6 gün, türkiye 7 gün, ingiltere 42 gün, amerika belirsiz), magazin kültürünün gözümüze sokulduğu anlar, George W. Bush’a açılan davanın iddia metni, ulusal paranoyaların tek kelime ve kısa cümlelerle ekranda dönüp durması ve bunların etkileyici sunumu en apolitik adama bile bir şeyler hissetirmeyi başarmıştır.

Son olarak, bu görsel performansların yapılacağı bilinirken, massive attack’ın sahne performansları bilinirken. VA, VCD ve benzeri branşlarda eğitim gören ve dahi bu mecralarda çalışan fakat dün gece o konserde olmayan herkesi yoğun bir şekilde kınadığımı belirtmek isterim. evet.

Sansür hiç bu kadar güzel olmamıştı. Tarihte ilk defa bir oda dolusu hoş görünümlü çıplak insanı sansür bantları ile izlemekten rahatsızlık duymayacaksınız.

Şarkı: BPA - Toe Jam

Not: Video ofis ortamında izlemek için uygun olmayabilir, olabilir de.

---

For the first time ever, a video of good-looking, naked young people was made more interesting with censor bars.

Song: BPA - Toe Jam

Warning: Depending on your office, the video might be NSFW. So keep that in mind before watching it.