Her şeyden önce, mutlu yıllar!
Ebekulak 3 yaşında.
2 sene önce bir Merry Xmas postuyla başladı. Beni arkadaş sahibi etti, iş sahibi etti, sevgili sahibi etti.
Hacklendi, serverı değişti, kapandı, açıldı. Her bir şey oldu.
Yaşı 3 oldu.
Görüntüsü, içeriği her bir şeyi değişti ama hala burası benim kendi çalıp kendi oynadığım kabuğum.
Benim hiç günlüğüm olmadı.
Günlük tutmayı sevmedim, beceremedim.
Günlük tutma geleneği bana hep ikiyüzlü gelmiştir.
Başından neler geçti, neler hissediyorsun, zaten biliyorsun be adam! Gidip bir deftere her şeyi yazıp sonra onu saklayıp kitleyip, başkası okursa kıyamet koparmanın ne manası var? Kimse bilmesin istiyorsan yazma! Eğer yazıyorsan da bırak okusun insanlar.
Blog olayını bu sebepten seviyorum.
Uzunca bir zamandır yazmıyordum haftasonu notlarını, hadi başlayalım tekrar;
Birbirinden bağımsız, spontane çekilmiş iki resim. Biri Eylül 2007, diğeri aralık 2008. Kim demiş “insanlar değişir” diye?
Yazının devamına bir göz atın ve iki resim arasındaki benzerlikleri bulunuz.
*DING*
Her şey 2 yıl önce bugün, Ataşehir’de bir evin salonunda o an içinde bulunduğum can sıkıntısından ölmemek için bir blog açayım dedim. Blog açmanın en zor yani ona isim bulmaktı. Blog sahibi olmanın en zor yanının yazacak şeyler bulmak olduğunu çok yakın zamanda anlayacaktım.
Doğrusu ne yazacağımı bile bilmiyordum(hala da çok bilinçli bir blogger olduğum söylenemez), o yüzden ilk postum bir yılbaşı kutlamasıydı. İlk yıl baya başı boş geçti, yazıların arasına aylar girdi, aynı dönemlerde güncem.com ve ekşi sözlük’te de yazarlık yaptığım için bloga vakit ayırmak zor geliyordu, sonra teker teker diğer yazarlık yaptığım mecralardan uzaklaştım ve özel hayatımdaki iniş ve çıkışlarla doğru orantılı olarak yazılarımın artıp azaldığı bir tempoda Ebekulak’la ilgilenmeye başladım.
Bu yıl Mayıs ayının başında blogspot’tan ayrılıp wordpress’e ve kendi domainim üzerine geçtikten sonra Ebekulak tam olarak kimliğini buldu diyebilirim. Geek. Türkiye’de “geek” konseptinin algısındaki büyük yanlışlara başka bir yazıda değinirim ama özetle benim ilgimi çeken şeyler orada bi yerde birilerinin de ilgisini çekiyordur diye düşündüm. Field of Dreams’de bir söz vardı, “If you build it, they will come.”
Kendi alanıma taşınıp, konseptimi belirleyene kadar ziyaretçi sayım 4′ü geçmiyordu (her birinin ismini verebilirim).
Kendi alanıma taşınıp, konseptimi belirledikten sonra ziyaretçi sayım ortalama 14′e çıktı. İyifikir! ve Advertlover’ın reklamları sağolsun.
Ağustos ayında, “o şimdi asker” t8e yazar olarak katıldı.
En yakın arkadaşlarım veya sevgililerim asla düzenli okuyucum olmadı.
Kısaca, Ebekulak bugün bile hala benim çalıp benim oynadığım bir deli çadırı.
2. yıl, herkesden çok beni şaşırtıyor. Bunun bir 3.’sü olacak mı? Hiç bir fikrim yok, deliler gelecek planları yapmazlar, değil mi?
Issız Adam hakkında yazmayanı dövüyorlarmış dediydi t8e.
Geçtiğimiz haftalarda çeşitli kızların darp girişimine maruz kaldıktan sonra sonunda dün gidip izledim filmi. “O şimdi asker” t8e bey zaten çok güzel irdelemiş konuyu, ben ise daha spoilerşinas bir yazıyla konuya eğiliyorum. Read the rest of this entry »
Evimde hayalet var.
Ayçekirdeği hayaleti.
Tatil dönüşü çıtlanan ayçekirdekleri pazar sabahı salona dökülmüş halde bulunur. Yatarken çarptım döktüm kesin, uyuyakalmıştım zaten minderin üstünde.
Pazar akşamı çıtlanıp dökülmesin diye mutfak tezgahına konan çekirdekler bir kez daha dökülmüş olarak bulunur. Sabahın 8′inde uyku sersemi karşılıklı kesiştikten sonra işe gidilir.
Akşam 8, abim evde. Ben tatildeyken evde badana vardı. Çalışma odasının ayaklı ışığı devrilmiş, onu düzeltiyoruz.
- Ha bi de, benim evde hayalet var, akşam ben uyurken gelip çekirdekleri döküyo gidiyo sonra.
- Salak, senin evine fare girmiş.
- Oh.. (bkz: the oh moment)
Fareyle mücadele bir çeşit sinir harbi. Ö–ncelikli olarak bu hayvan ortalama bir insandan daha zeki. Çetin bir mücadele beni bekliyor.. Read the rest of this entry »
Ve boğazı kesilen bir koyunun kanı gibi aktı zaman.
Rehabiltasyon merkezim Antalya’ya gittim ben. Gittikçe garipleşen ve güzelleşen bir şehir Antalya. Hafif raylı sistem diyerekten bir kez daha şehrin ana yollarına fort etmişler ama bitince baharda yazda, kış olunca çok güzel olacaktır kesin…
Maaile gezdik tozduk. Sonra cemil cümle arkadaşlar gezdik tozduk. Sonra Antalya’dan Soul Stuff rüzgarı esti…ya da estirdim. Bir odun olan Antalya ahalisi bile adamların sahnedeki çılgın eğlencesi karşısında dayanamayıp “ayıp olmasın diye” eğlenmeye başladılar. 4 saptan 6/5 oranında homojenize olmuş bir kalabalığa doğru bölünerek çoğaldığımız gece biri sahneden gelen müzikal güzellik, biri de masada bulunan fiziksel güzellik olmak üzere bol miktarda güzellik barındırıyordu. Soul Stuff playlistsinde değişiklikler yapmış galiba, Frankie Vallie’den beggin’ çaldılar, ghostbusters çaldılar, my way söylediler…saat 3′te mekandan çıkıp arabaya bindiğimizde kulaklarımız hala çınlıyor ama bir yandan da bir 3 saatlik daha dans maratonuna hazır bekliyorduk.
Güzel bir geceyi kusursuz hale getirecek tek şey eksikliği içinde araba kullanırken, boş sokaklarda, hafif melankoli insanın üstüne çöker ya hani. Açtım radyoyu ben de, Everyday I Love You Less and Less çalıyordu.
Belki de gerçekten kusursuz bir geceydi…
çizgi roman çizgi roman uyarlaması 4chan 2009 ali sami yen animation apple batman blog blogger darth vader dc discovery channel Ebekulak facebook film fragman günlük geek inceleme indiana jones iphone karikatür kişisel konser lego marvel meme metallica movie oyuncak revenge of the fallen salak star wars superbowl trailer Transformers video wall*e watchmen wolverine world of warcraft x-men origins xkcd youtube
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck and Luke Morton requires Flash Player 9 or better.
Onur Cengiz, an itibariyle 24, bi ara 25 olacak. Leğen burcu. Doğum yeri ve ikamet İstanbul.
